30 km/u zonder handhaving heeft eigenlijk geen zin

In dit artikel:

Gemeenten voeren steeds vaker 30 km/u binnen de bebouwde kom in om de verkeersveiligheid en leefbaarheid te verbeteren, maar de praktische uitvoering stuit op problemen. Hoewel de borden al op veel plekken zijn geplaatst, negeren een aanzienlijk aantal automobilisten de limiet; bewoners van de Amstelveenseweg in Amsterdam noemen hun straat bijvoorbeeld nog steeds een soort lokale racebaan.

Handhaving blijkt complex: het neerzetten van flitspalen vraagt toestemming van het Openbaar Ministerie en de regels stellen dat wegen er ook als 30-km-wegen moeten uitzien (drempels, versmallingen, klinkers) voordat handhaving standhoudt. Verkeersdeskundigen wijzen erop dat een bord op zichzelf weinig effect heeft; als een straat eruitziet als een brede 50-weg, rijden mensen doorgaans ook harder en is een boete makkelijker aan te vechten.

In Amsterdam is de feitelijke controle beperkt — slechts één vaste en één flexibele flitspaal voor de vele 30-km-wegen — en op nationaal niveau erkennen ministers het dilemma: Infrastructuur wil dat wegen worden aangepast, terwijl Justitie waarschuwt dat massale bekeuringen tot veel bezwaar en rechtszaken kunnen leiden. Tot er voldoende fysieke maatregelen en duidelijke handhavingsroutes zijn, blijft het succes van de 30-km-zones grotendeels afhankelijk van zelfbeheersing van automobilisten.