Aankoopadvies Maserati Quattroporte: waarom deze goedkope limousine met Ferrari-motor een riskante gok is

In dit artikel:

Een handgebouwde Maserati Quattroporte V (bouwjaren 2004–2012) met de atmosferische 4,2-liter V8 (verwant aan de Ferrari F430) duikt op Marktplaats voor bedragen rond 10.000–15.000 euro. Op het eerste gezicht is het een buitenkans: elegante Pininfarina-lijnen en een indrukwekkend geluid. In de praktijk komt er echter veel meer bij kijken dan de aankoopprijs doet vermoeden.

Probleemnummer één is de versnellingsbak: vroege exemplaren hebben de gerobotiseerde DuoSelect die opvallend en sportief schakelt maar koppelingen snel opvreet (een nieuwe koppeling kost circa €3.000) en in filegebruik onaangenaam is. Vanaf circa 2007 kwam de betrouwbaardere ZF-automaat, maar zulke auto's vragen doorgaans een hogere aanschafprijs. Andere terugkerende signalen in het aanbod zijn hoge kilometerstanden, onduidelijke onderhoudshistorie en dashboardlampjes die af en toe branden — tekenen dat verborgen kosten kunnen opduiken.

Onderhoud en onderdelen blijven duur: remmen, banden, Skyhook-dempers en specialistische ingrepen liggen ver boven gangbare bedragen; reken op grofweg €3.000–5.000 per jaar als je hem netjes wilt houden. Verzekering als youngtimer kan voordelen bieden, maar polisvoorwaarden rond kilometers, stalling en taxatie zijn bepalend. Doe grondig huiswerk: controleer RDW-gegevens op km-stand en WOK-meldingen, maak een scherpe proefrit, gebruik een betrouwbare checklist en vraag een complete facturenmap van gespecialiseerde werkplaatsen.

Direct na aankoop is een volledige servicebeurt (“nulbeurt”) aan te raden: alle vloeistoffen, filters en een uitgebreide inspectie. Conclusie: wie emotie en diepe zakken heeft en een vakbekende specialist kent, krijgt een bijzondere auto; voor wie goedkoper en betrouwbaar vervoer zoekt is de Dacia verstandiger.