Als je beseft dat dit Mercedes-design 45 jaar oud wordt dan voel je jezelf ook echt oud
In dit artikel:
De Mercedes-Benz W124 — de generatie die later de E‑klasse werd — ontstond jaren voordat hij in 1985 in showrooms verscheen. Onder leiding van meesterontwerper Bruno Sacco begon de opvolger van de W123 in de herfst van 1976 te vormen. De opdracht was helder: de nieuwe middenklasser moest zo’n 15 procent lichter zijn en een luchtweerstandscoëfficiënt rond 0,3 krijgen, maar tegelijkertijd binnenruimte en koelcomfort behouden.
Ontwerpteams werkten eerst op papier; van die tien voorgestelde ontwerpen gingen enkele schetsen visueel nog veel op de W123 en de grotere W126 lijken, terwijl andere vroege voorstellen — door moderne ogen — zelfs wat aan hedendaagse Aziatische hybrideontwerpen deden denken. Eind jaren zeventig kreeg de vorm een hoekiger, wigachtige signatuur, deels afgeleid van de kleinere W201 (de 190) die in 1982 op de markt kwam.
Vervolgens maakten modelmakers handgemaakte kleimodellen (schaal 1:5) en uiteindelijk levensgrote mock-ups. Het eerste 1:1‑kleimodel dateert van begin 1981; daarvoor werd een kunststof nagebouwd W123-chassis gebruikt en onderdelen als spiegels en deurgrepen van de bijna‑voltooide W201. Opmerkelijk detail: op een van de mock-ups prijkte de typeaanduiding ‘280 ME’, een aanduiding die nooit seriematig is verschenen. Op 7 april 1981 keurde de raad van bestuur het 124‑ontwerp globaal goed; rond midden 1982 lagen de vormen al tot in detail vast, waarna grote veranderingen niet meer mogelijk waren.
Hoewel de W124 visueel een sprong maakte ten opzichte van het relatief sierlijke voorgaande model, bleef Mercedes pragmatisch: aerodynamische optimalisatie mocht de functionaliteit niet ondermijnen. Om de stroomlijn te verbeteren werden voor- en achterruiten verlijmd, kreeg de onderzijde brede bekleding en werden achterascomponenten gestroomlijnd. Tegelijk respecteerde het ontwerp eisen voor hoofdruimte en zonlichtweerstand.
Een andere innovatie was de inzet van digitale middelen: kleimodellen werden gescand met coördinatiemeetapparatuur en de data vormden de basis voor vroege CAD‑weergaven — een voor die tijd vooruitstrevende combinatie van handwerk en computerondersteuning.
Decennialang bleef de W124 geliefd vanwege zijn tijdloze lijnen en degelijkheid; sedans en stationwagens zijn nog volop te vinden, net als coupés en cabrio’s. Het verhaal van de W124 toont hoe strikte technische doelen, experimentele vormstudies en vroege digitale technieken samen leidden tot een klassieker die zowel dagelijks bruikbaar als esthetisch duurzaam is.