Aston Martin gaf deze supercar op, 44 jaar later bewees hij het tegendeel

woensdag, 6 mei 2026 (06:45) - Autobahn

In dit artikel:

Aston Martin bouwde eind jaren zeventig één extreem prototype, intern aangeduid als DP K901 of K9 en later bekend als de Bulldog, om te bewijzen dat het merk meer kon dan elegante GT’s. Ontwerper William Towns verlengde zijn hoekige, futuristische wigstijl (bekend van de Lagonda) tot het uiterste: vleugeldeuren, een scherpe neus met vijf koplampen en een middenmotorlayout maakten het tot een opvallend futuristisch voertuig van 1980.

Technisch was de Bulldog minstens zo ambitieus als zijn uiterlijk. Achter de inzittenden stond een 5,3-liter V8 met twee turbo’s, goed voor ongeveer 600 pk. Aston Martin streefde naar een theoretische topsnelheid van 237 mph (circa 380 km/u). In de praktijk bleek dat niet haalbaar tijdens tests eind 1979: het prototype haalde ongeveer 191 mph (307 km/u), indrukwekkend voor toen maar onvoldoende om het project door te zetten. Door financiële problemen bij Aston Martin nam topman Victor Gauntlett in 1981 het besluit om serieproductie te schrappen; van de geplande kleine serie bleef slechts één exemplaar over, dat in 1984 aan een verzamelaar werd verkocht.

Het verhaal leek daarmee afgesloten totdat de Amerikaanse verzamelaar Phillip Sarofim de Bulldog in 2020 verwierf en opdracht gaf tot een grondige, technische restauratie bij Classic Motor Cars. Niet bedoeld als showstuk, maar als functioneel herstel zodat de auto kon aantonen wat hij altijd had moeten kunnen. Bijzondere betrokkenheid kwam van Richard Gauntlett, zoon van de man die het project destijds beëindigde. Het restauratiewerk vergde grofweg 7.000 uur nauwkeurige reconstructie en afstelling.

In juni 2023 kreeg de Bulldog eindelijk zijn kans op Machrihanish Airfield, een voormalige NAVO-basis in Schotland. Aston Martins coureur Darren Turner reed het prototype naar 205,4 mph (ongeveer 330 km/u), waarmee de auto ruim voorbij de symbolische 200 mph (320 km/u)-grens kwam. Dat resultaat blijft onder de oorspronkelijke claim, maar voltooit decenniaoude ambitie: een voertuig dat in zijn tijd tekort schoot, wist alsnog zijn potentie te tonen.

Het verhaal van de Bulldog spreekt aan omdat het afwijkt van de gebruikelijke klassieker- mythen. In plaats van ongerepte concourswinnaars is dit een auto die faalde, verdween en jaren later de kans kreeg om zijn rug recht te zetten — een tastbare herkansing die laat zien dat de ingenieurs van toen niet zo ver naast hun doelen zaten.