Aston Martin heeft in 8 jaar tijd meer dan 99% van zijn waarde verloren

In dit artikel:

Aston Martin is op woensdag 2 september verwijderd uit de FTSE 250, een belangrijke aandelenindex van de London Stock Exchange. De degradatie is het gevolg van de sterk gedaalde beurswaarde van de Britse producent van luxe- en sportauto’s. Het aandeel verloor dit jaar ongeveer 45 procent en staat inmiddels ruim 99 procent lager dan bij de beursgang in oktober 2018, toen het bedrijf ongeveer 4,3 miljard euro waard was.

Sinds de beursgang heeft Aston Martin ongeveer 2 miljard pond aan negatieve vrije kasstroom opgebouwd. De fabrikant geeft dus structureel meer geld uit dan hij genereert. Daardoor waren herkapitalisaties en extra financiering nodig, ondanks de steun van eigenaar Lawrence Stroll, het Saudische staatsfonds PIF, de Chinese aandeelhouder Geely en technologisch partner Mercedes-Benz. Met hun hulp kon Aston Martin zijn modellenaanbod vernieuwen met onder meer de Vantage, DB12, Vanquish en DBX.

De hoge prijzen van de auto’s leveren echter geen garantie op winst op. Aston Martin moet forse ontwikkelingskosten verdelen over kleine productievolumes en heeft last van zwakkere verkopen in China en Amerikaanse importheffingen. In februari schrapte het bedrijf daarom circa 600 banen, bijna een vijfde van het personeel.

Deze zomer haalde Aston Martin nog ongeveer 635 miljoen euro op bij investeerders onder leiding van HPS, de krediettak van BlackRock. De financiering omvatte onder meer de verkoop van rechten om de merknaam buiten de autosector te gebruiken en stelde bepaalde bezittingen als onderpand beschikbaar. Dat leidde tot onvrede bij sommige schuldeisers. Ook de obligatiemarkt laat het wantrouwen zien: een obligatie die in 2029 afloopt, werd begin augustus verhandeld voor minder dan 60 procent van de nominale waarde, tegenover 82 procent in juni.

Het verlies van de FTSE 250-notering betekent niet dat Aston Martin direct failliet dreigt te gaan. Volgens CreditSights moet de recente financiering het bedrijf tot 2028 operationeel kunnen houden. De fabrikant heeft daarmee vooral tijd gekocht. De grote uitdaging is nu om die adempauze te benutten voor een structureel positieve kasstroom en het vertrouwen van beleggers te herstellen.