De EV-subsidie is nog niet eens rond, maar Duitse kopers doen iets opmerkelijks
In dit artikel:
In april 2026 nam de elektrische auto in Duitsland een opvallende vlucht, ondanks dat de overheid haar aangekondigde subsidie nog niet praktisch had ingevuld. Uit cijfers van de Duitse kentekenautoriteit KBA: van de 249.163 nieuw geregistreerde personenauto’s waren 64.350 volledig elektrisch, een marktaandeel van 25,8 procent en een stijging van 41,3 procent ten opzichte van hetzelfde maand vorig jaar. Daarmee overtrof de batterijauto afzonderlijke verkoop van benzine- en dieselauto’s; diesel zakt naar ongeveer 13 procent.
De federale regering had eerder een premie tot 6.000 euro beloofd, met terugwerkende werking vanaf 1 januari 2026, maar het aanvraagportaal en de uitvoering bleven maandenlang onduidelijk. Veel kopers kochten desondanks op vertrouwen dat de belofte later wordt nagekomen. Dat levert een paradox op: een subsidie bedoeld om zekerheid te geven, veroorzaakte in de praktijk juist onzekerheid voor wie wilde claimen.
Dat de verkoop toch zo sterk is gestegen, wijst op veranderende drijfveren achter de EV-adoptie. Verbeterde auto’s, scherpere prijzen, hoge brandstofkosten en een volwassen zakelijke leasemarkt wegen steeds zwaarder dan zuiver fiscale prikkels. Ook onderzoeksinstituten constateren dat Duitse fabrikanten hun achterstand op China op het gebied van elektrische innovatie grotendeels hebben ingelopen. Voor kopers blijkt betaalbaarheid in gebruik, productkwaliteit en voorspelbaarheid van beleid vaak net zo belangrijk als een aanschafbonus.
Voor beleidsmakers is de casus Duitsland een waarschuwing en tegelijk een les: subsidies blijven nuttig voor huishoudens met krappe budgetten en voor het stimuleren van doorstroming naar de occasionmarkt, maar een markt die volwassen raakt heeft meer aan stabiele randvoorwaarden dan aan willekeurige kortingen. Belangrijke maatregelen die de transitie kunnen versnellen zijn: betrouwbaar, betaalbaar en laagdrempelig laden; lagere vaste autokosten; en garanties op accu’s in de tweedehandsmarkt.
De situatie is ook relevant voor Nederland. De algemene SEPP-aanschafsubsidie voor particulieren is afgesloten; Den Haag werkt aan een gerichter inruilinstrument voor mensen die anders moeilijk overstappen. De Duitse ervaring suggereert dat toekomstige beleidspunten zich beter richten op zekerheid en infrastructuur dan op het breed strooien van aanschafpremies. Kortom: de elektrische auto lijkt minder op zoek naar een zak geld en meer naar voorspelbaarheid en goede randvoorwaarden om de invoering duurzaam te laten doorgroeien.