De grens is bereikt: de urenlange kantoorrit is een absolute dealbreaker geworden

In dit artikel:

Werknemers trekken de stekker uit urenlange pendelritten: dagelijks meer dan een uur enkele reis wordt zelden nog geaccepteerd. Uit cijfers van International Workplace Group (IWG) blijkt dat nog maar ongeveer vier procent van de werknemers bereid is zo lang te reizen. De combinatie van hoge brandstofprijzen en vooral een herwaardering van vrije tijd maakt dat woon-werkverkeer fundamenteel verandert.

Veel mensen kiezen voor een middenweg: niet permanent thuiswerken, maar werken in een professionele flexplek in de buurt. Dat voorkomt het wegvloeien van privé- en werkgrenzen bij thuiswerken, zonder de tijdrovende file- of treinrit naar het hoofdkantoor. Werknemers zeggen hun tijd efficiënter te kunnen gebruiken en ervaren minder stress en meer levenskwaliteit als ze binnen een kwartiertje kunnen fietsen in plaats van anderhalf uur in de auto zitten.

Deze kentering dwingt werkgevers hun vastgoedstrategieën te herzien. Het prestige van één groot centraal kantoor vermindert nu organisaties overstappen op een decentraal model met regionale hubs. Grote aanbieders van flexwerkplekken spelen hierop in — IWG opende naar eigen zeggen afgelopen jaar meer dan duizend nieuwe locaties — en groei vindt steeds vaker plaats buiten de grote stadscentra, onder meer in plaatsen als Wijchen, Venlo en Hoofddorp.

Voor bedrijven die toptalent willen aantrekken, verschuift het aanbod van auto en lange ritten naar een goed bereikbare werkplek om de hoek. Breder gezien versnelt deze ontwikkeling de adoptie van hybride werken, vermindert woon-werkverkeer de CO2-uitstoot en zet het druk op traditionele kantoorpanden in stadscentra.