De QR-code werd ooit bedacht voor auto-onderdelen, nu zit hij bij Mercedes in de tankklep

In dit artikel:

De QR-code werd begin jaren negentig ontwikkeld door de Japanse toeleverancier Denso. Autofabrieken hadden een efficiëntere opvolger van de gewone streepjescode nodig, omdat die te weinig informatie kon bevatten en door olie en vuil slecht leesbaar werd. QR staat voor Quick Response. De drie herkenningsvierkanten in de hoeken zorgen ervoor dat scanners de code snel kunnen vinden en ook onder verschillende hoeken kunnen uitlezen. Dankzij de open patentpolitiek van Denso groeide de techniek uit tot een wereldwijde standaard.

De code keert nu terug naar de auto. Mercedes-Benz gebruikt QR-stickers op de tankklep en de B-stijl om hulpverleners snel toegang te geven tot een voertuigspecifieke reddingskaart. Daarop staan onder meer de locaties van airbags, accu’s, brandstoftanks, verstevigingen en hoogspanningsonderdelen. De stickers kunnen ook bij oudere Mercedes- en smart-modellen vanaf bouwjaar 1990 worden aangebracht. In Nederland bestaat daarnaast het Crash Recovery System, waarin brandweerlieden vergelijkbare voertuiggegevens kunnen opzoeken.

Dezelfde snelheid maakt QR-codes echter kwetsbaar voor misbruik. De gemeente Den Haag waarschuwde in juni 2026 voor valse stickers op parkeerautomaten in Scheveningen. Die verwezen naar nagemaakte betaalpagina’s die om bankgegevens vroegen. Omdat Den Haag geen QR-codes gebruikt voor parkeerbetalingen, is zo’n opgeplakte code daar verdacht. Deze vorm van QR-phishing heet quishing.

Bij laadpalen kan een QR-code wél officieel zijn, bijvoorbeeld om zonder laadpas een laadsessie te starten. Toch waarschuwt RVO dat statische codes kunnen worden overplakt. Automobilisten doen er daarom goed aan te controleren of een sticker niet vreemd of dubbel is aangebracht en de getoonde webnaam te bekijken voordat zij betaalgegevens invullen. Een officiële app, betaalterminal of andere herkenbare betaalmethode biedt vaak een veiliger alternatief.