Deze Ford verloor zijn achterkant op Le Mans en werd toch 13 miljoen waard
In dit artikel:
De Ford GT40 Mk II met chassisnummer P/1032 werd in 2025 bij RM Sotheby’s in Miami voor 13.205.000 dollar (ongeveer 11,5 miljoen euro) geveild en daarmee de duurste GT40 — en volgens veilingoverzichten ook de duurste Ford — ooit publiek verkocht. Hoe een auto die in 1966 op Le Mans voortijdig uitviel zó’n recordprijs behaalde, vertelt meer over verzamelwaarden dan over sportieve successen.
P/1032 was een van de acht Mk II’s waarmee Ford in 1966 zijn legendarische aanval op Le Mans uitvoerde, het jaar van Fords beroemde 1-2-3-overwinning op Ferrari. Hoewel dit specifieke chassis niet op het podium stond, was het wel direct betrokken bij dat cruciale seizoen. De auto werd ingezet door Holman-Moody met startnummer 4 en werd bestuurd door Mark Donohue en Paul Hawkins. Al vroeg in de race brak een halfshaft, waarna de wagen tijd verloor in de pits. Later verloor de GT40 op de Mulsanne Straight bij hoge snelheid zelfs zijn achterste carrosseriesectie; Donohue bracht de zwaar gehavende auto terug naar de pits, waarna het team met combinatietang, racer’s tape en improvisatiepogingen probeerde hem weer aan de praat te krijgen. Uiteindelijk werd P/1032 voortijdig uit de race gehaald — volgens Motor Sport Magazine kwam hij niet verder dan ongeveer twaalf ronden.
De hoge veilingwaarde wordt verklaard door het bredere verhaal achter het chassis, niet door deze enkele mislukte race. Eerder in 1966 eindigde P/1032 als tweede in de 12 Uur van Sebring met Walt Hansgen en Mark Donohue en werd het carossier ook als testwagen gebruikt tijdens de ontwikkeling van de Mk II, onder andere op Fords testbaan in Kingman en in Riverside, waar grote namen zoals Ken Miles ermee reden. Cruciaal voor verzamelaars is ook de restlevensgeschiedenis: Ford schonk de auto in 1968 aan het Indianapolis Motor Speedway Museum, waardoor P/1032 decennialang in museumbezit bleef en ontsnapte aan ingrijpende ombouw of zware schade. In 2011 werd de wagen gerestaureerd naar zijn #4 Holman-Moody Le Mans-configuratie, waarmee zijn link met 1966 opnieuw werd benadrukt.
De verkoop illustreert hoe zeldzaamheid, gedocumenteerde provenance, betrokkenheid bij historische campagnes en behoud in oorspronkelijke staat de marktwaarde van klassieke raceauto’s bepalen. P/1032 verloor zijn beroemde race, maar fungeert als authentieke getuige van het Ford-programma dat dat jaar Ferrari versloeg. Voor kopers weegt zo’n directe connectie met een iconisch seizoen vaak zwaarder dan individuele overwinningen — een verklaring waarom een beschadigde, vroegtijdig uitgevallen GT40 uiteindelijk miljoenensommen oplevert.