Deze man gaat zelf een gigantisch probleem aan zijn Bugatti van meer dan een miljoen euro repareren

In dit artikel:

De Britse vlogger Mark McCann kocht onlangs een in tweeën gezaagde Bugatti Veyron met een defecte versnellingsbak voor 900.000 pond (ruim €1 miljoen). Omdat Bugatti weigert onderdelen te leveren als de auto niet in hun fabriek in Molsheim staat, besloot McCann samen met monteurs van Furlonger Cars de hypercar in eigen beheer te herstellen — een technisch en logistiek risicovolle onderneming.

Het team kreeg te maken met een lange reeks problemen: een gespleten carrosserie, een kapotte bak die de duizend pk van de W16 moet overbrengen, een ontbrekende holle titanium moer voor de ophanging en een ontbrekende bout in het motorblok. Omdat officiële onderdelen onbereikbaar waren, lieten ze cruciale componenten — zoals versleten koppelingsplaten — in een onafhankelijke fabriek nabouwen en lieten ze beschadigde hydraulische leidingen ter plaatse knippen en opnieuw aansluiten.

De monteurs stripten en reviseerden de versnellingsbak volledig en namen extra maatregelen om herhaalde schade te voorkomen. Zo bliezen ze met perslucht alle koelkanalen van het achterste differentieel schoon; de hoeveelheid vuil die loskwam toonde aan dat deze stap essentieel was. Het fysiek weer samenbrengen van de twee helften vergde precisie zonder de speciale stellage die Bugatti normaal gebruikt: het team volstond met stevige krikken, veel kracht en geduld.

Toen bleek dat Bugatti nog steeds weigerde de ontbrekende titanium onderdelen los te verkopen, werden die uiteindelijk in een metaalwerkplaats op maat gefreesd. Voor de eerste start waren de risico’s groot: het volledige koelcircuit moest lekvrij zijn (de Veyron heeft tien radiatoren), oliesystemen vrij van verontreiniging en de herstelde keerring betrouwbaar. Met deuren open en een blussysteem paraat werd het contact ingeschakeld. Na een kort haperen startte de W16 en bleef de auto zonder grote lekkages stationair lopen; kort daarna kon de eigenaar voorzichtig achteruit rijden — een cruciaal bewijs dat de reparatie geslaagd was.

De operatie toont enerzijds het technische vernuft en doorzettingsvermogen van onafhankelijke monteurs, anderzijds legt het de strikte controle van fabrikanten als Bugatti over onderhoud en onderdelen bloot. McCanns project illustreert het spanningsveld tussen exclusieve merken die reparaties centraliseren en eigenaren die op eigen houtje willen herstellen.