Deze peperdure auto sprint in 5,75 seconden van 0 naar 200 km/h
In dit artikel:
Ferrari presenteert de F80, de nieuwe hypercar die de LaFerrari opvolgt en een radicaal andere technische koers inzet. In plaats van de geliefde V12 vertrouwt de Italiaan nu op een 3,0-liter V6 met dubbele elektrische turbo’s plus drie elektromotoren, waarmee een gecombineerd piekvermogen van ongeveer 1.200 pk wordt bereikt. De F80 staat in een lange lijn iconische Ferrari’s (288 GTO, F40, F50, Enzo, LaFerrari) en verschijnt in een gelimiteerde oplage van 799 stuks; de prijs ligt rond de €3,7 miljoen.
De auto werd beoordeeld op het circuit van Misano (bij Rimini), waar zijn prestaties duidelijk werden: 0–100 km/h in 2,15 seconden, 0–200 km/h in 5,75 seconden en een top rond 350 km/h. Het hybride-systeem bestaat uit een rechtstreeks gekoppelde elektromotor achterin (MGU-K) die ook als startmotor en remenergieterugwinning werkt, en twee krachtige elektromotoren op de vooras die ieder een voorwiel aandrijven. Daardoor ontstaat e-4WD met torque vectoring. De kleine 2,28 kWh batterij is niet oplaadbaar via een stekker en er is geen puur elektrische modus.
Veel onderdelen en knowhow zijn afgeleid van Ferrari’s racerij, inclusief gedeelde componenten met de Le Mans-winnaar 499P en hoogtoerige, koolstofomhulde elektromotoren die tot 30.000 tpm draaien. De achttraps DCT-automaat schakelt razendsnel en vereist een shiftlight wegens het hoge toerentalbereik. Het geluid wijkt af van een klassieke V12-symfonie: het is lager en gelaagd, mogelijk elektronisch versterkt, maar blijft indrukwekkend aanwezig zonder de uiterste rauwheid van vroeger.
Aerodynamica en chassis zijn gefinetuned voor maximale neerwaartse druk: 1.050 kg downforce bij 250 km/h dankzij een driedelige splitter, een lange diffuser en een actieve achtervleugel die 20 cm uitschuift en van hoek verandert. Het onderstel is actief en de dubbele draagarmen (ontwikkeld vanuit de Purosangue) beperken rolbewegingen sterk, wat Ferrari naar eigen zeggen op Fiorano ongeveer vijf seconden sneller maakt dan de 270 kg lichtere LaFerrari. Met optionele Michelin Pilot Sport Cup 2R-banden toont de F80 een stabiliteit die veel racewagens doet verbleken.
Op het circuit voelt de aandrijflijn als een “cheatcode”: directe respons, geen turbogat, en enorme tractie op het rechte stuk. Tegelijkertijd blijkt de F80 verrassend controleerbaar en relatief gebruiksvriendelijk op de openbare weg; het actieve onderstel houdt comfort en voeling in balans, zolang je rekening houdt met de imposante breedte van 2,06 meter. Ferrari positioneert de F80 als een racelicentie voor op de weg, maar de ervaring is evenzeer die van een eersteklas straatauto die op het circuit verwoestend presteert en nieuwe technische grenzen opzoekt.
De Oranjezomer: Hugo Borst heeft hoge verwachtingen en voorspelt hoeveel doelpunten Weghorst gaat maken voor Twente