Duitsland verlaagt brandstofaccijns met zeventien cent, Nederland kijkt lijdzaam toe
In dit artikel:
Geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten — met name de confrontaties rond Iran en de feitelijke blokkade van de Straat van Hormuz — hebben de olievoorziening en daarmee de brandstofprijzen in Europa in korte tijd flink opgestuwd. Omdat circa een vijfde van de wereldolie via die smalle doorgang loopt, leidde de dreiging voor bevoorradingsonderbreking tot paniek op de markten; de Amerikaanse president kondigde intussen een maritieme tegenmaatregel aan, wat de onrust verder vergrootte.
De directe gevolgen zijn voor automobilisten en transportbedrijven voelbaar: in Nederland tikte diesel recent de ongeveer €2,55 per liter aan. Het kabinet in Den Haag heeft tot nu toe geen verlaging van accijnzen doorgevoerd, ondanks oproepen uit de sectoren die zwaar door de prijzen worden getroffen.
Duitsland nam juist snel maatregelen. Bondskanselier Friedrich Merz en zijn coalitie besloten na overleg tot een tijdelijke verlaging van de belasting op benzine en diesel met 17 cent per liter voor minimaal twee maanden. Die maatregel verlaagt de pompprijzen in Duitsland naar circa €2 per liter en levert consumenten en bedrijven gezamenlijk ruim €1,5 miljard aan directe verlichting op. Om de rijkskas te compenseren, worden de belastingen op tabak verhoogd en mogen werkgevers hun personeel een belastingvrije bonus van €1.000 uitkeren om de gevolgen van inflatie te dempen.
De verschil in beleid veroorzaakt merkbare verschuivingen: Nederlandse bestuurders rijden massaal de grens over om goedkoper te tanken, wat Nederlandse tankstations en lokale middenstand in grensregio’s hard treft. Nederland loopt daardoor ook accijns- en btw-inkomsten mis, wat de economische schade verder vergroot.
Vergelijkbare accijnsverlagingen zijn eerder al door landen als Zweden, Spanje, Italië en Griekenland doorgevoerd. Het artikel concludeert dat de Nederlandse beleidskeuze om voorlopig geen belastingverlaging door te voeren economische pijn veroorzaakt in binnenlandse grensgebieden en dat een ingreep op korte termijn steeds moeilijker te vermijden lijkt om de eigen markt te beschermen.