Een paaltje is smaller, toch liggen er op Nederlandse stoepen zware betonnen bollen

In dit artikel:

Grijze betonnen bollen op stoepen, pleinen en bij parkeerplaatsen zijn vooral bedoeld om te voorkomen dat automobilisten op plekken rijden of parkeren waar dat niet mag. Volgens artikel 10 van het Nederlandse Reglement verkeersregels en verkeerstekens (RVV) is parkeren op een trottoir in principe verboden. De bollen maken die bestaande juridische grens fysiek duidelijker en moeilijker te negeren. Gemeenten, waaronder Den Haag, gebruiken ze officieel als middel om parkeren te reguleren.

Er bestaat geen landelijke regel die bepaalt wanneer een gemeente voor een betonbol of een paaltje kiest. De locatie en functie spelen een rol. Het grote gewicht — een halve bol van 60 centimeter kan ongeveer 136 kilo wegen en een exemplaar van één meter circa 628 kilo — maakt de obstakels stevig en lastig te verplaatsen. Daar staat tegenover dat ze meer ruimte innemen dan smalle palen, waardoor de doorgang voor voetgangers kan worden beperkt.

Een gewone parkeerbol is bovendien geen gecertificeerde anti-rampaal. Voor echte toegangsbeveiliging gelden strengere eisen, zoals weerstand tegen aanrijdingen met de lokaal mogelijke snelheid en goede zichtbaarheid. CROW adviseert minimaal 1,20 meter vrije doorgang; voor mensen met een visuele beperking kunnen lage bollen ondanks markering gevaarlijk blijven, vooral in het donker.

In Zwolle liet een incident eind 2024 de werking zien: een automobilist duwde tijdens het achteruitparkeren twee auto’s tegen een betonbol. De bol hield zo letterlijk een voertuig tegen, maar onderstreept tegelijk de paradox: een obstakel dat voetgangers tegen auto’s moet beschermen, kan voor hen zelf een gevaar vormen.