Er staat nergens dat een camperplaats alleen voor grote campers is, toch worden zelfbouwcampers soms geweigerd

In dit artikel:

In Frankrijk lopen eigenaren van zelfgebouwde campers regelmatig tegen een dichte slagboom aan, ook als hun busje netjes in een parkeervak past. Het probleem speelt vooral op camperplaatsen waar beheerders eigen toegangsregels hanteren en niet alleen naar de afmetingen kijken, maar vooral naar de vraag of een voertuig echt als camper kan functioneren.

Op de openbare weg mag een compacte zelfbouwcamper in principe gewoon parkeren zolang het voertuig niemand hindert en binnen de vakken blijft. Op camperplaatsen ligt dat anders: daar mag de eigenaar of beheerder bepalen wie welkom is. Veel weigeringen hebben te maken met het onderscheid tussen parkeren en kamperen. Zodra iemand stoelen buiten zet, een luifel opent of kookt naast de bus, wordt dat al snel gezien als kampeergedrag, en dat is op veel plekken verboden.

Volgens het artikel draait het daarnaast om autonomie. Klassieke campers zijn uitgerust met watertank, afvalwatertank, toilet en vaste voorzieningen, zodat ze weinig overlast veroorzaken. Simpele zelfbouwbussen met alleen een bed of losse spullen bieden die zelfstandigheid vaak niet. Beheerders vrezen dan rommel, afvalwater in de natuur of een gebrek aan sanitaire voorzieningen.

Ook de papieren van het voertuig kunnen doorslaggevend zijn. In Frankrijk telt een bus pas echt als camper wanneer die officieel als VASP is geregistreerd en vaste campervoorzieningen heeft. Zonder die erkenning kan een voertuig juridisch nog steeds als bestelbus gelden, hoe camperachtig het interieur ook oogt.

Wie teleurstelling wil voorkomen, doet er daarom goed aan vooraf te controleren of een camperplaats zelfbouwers accepteert en om zo discreet mogelijk te blijven: niets buiten zetten, geen luifel uitrollen en zo veel mogelijk binnen de grenzen van parkeren blijven.