Ford VS kampt met tekort aan monteurs ondanks salaris tot 160.000 dollar door zware werkomstandigheden

In dit artikel:

Ford kampt in de Verenigde Staten met een hardnekkig personeelstekort bij werkplaatstechnici, ondanks het vooruitzicht op jaarsalarissen tot ongeveer 160.000 dollar. De kern van het probleem ligt in het Amerikaanse 'flat rate'-systeem: monteurs worden per klus betaald volgens een vast aantal uren in het boekje, niet per echte werktijd. Dat maakt snelle specialisten als Ted Hummel extreem winstgevend — hij vervangt een versnellingsbak in 5,5 uur maar krijgt betaald voor 14,6 uur — maar zet de meeste monteurs onder grote druk omdat inkomen ongelijk en onzeker is. Zoals een collega het samenvatte: "Geen garantie, geen geld."

Bovendien moeten monteurs in de VS vaak zelf investeren in dure gereedschappen en soms al schulden hebben door opleidingen, waardoor de eerste loonstroken lang op zich laten wachten. Beginnende technici starten soms met uurloon ver onder dat van bijvoorbeeld fastfoodketens en bouwen eerst een forse schuldenlast op voordat ze winst kunnen maken.

Naast financiële nadelen eist het vak een zware lichamelijke tol. Monumentale onderdelen tillen in krappe ruimtes leidt tot blessures en voortijdige uitval; topspecialist Jim Eisenberger verdiende zes cijfers maar moest vanwege twee hernia’s stoppen — deels omdat ziekte-uitval geen inkomen garandeerde. Dit combinatie van onzekerheid, hoge instapkosten en fysieke slijtage jaagt jongeren weg en zorgt dat duizenden vacatures onvervuld blijven; Ford meldt ongeveer 5.000 openstaande plekken. CEO Jim Farley erkent de ernst: "We are in trouble."

De situatie illustreert hoe een beloningssysteem dat snelheid beloont maar stabiliteit en gezondheid negeert, leidt tot arbeidsmarktvraagstukken en retentieproblemen binnen de auto-industrie.