Ga voor de basisversie

In dit artikel:

Hyundai breidt zijn elektrische modellengamma uit met de IONIQ 3, een compacte auto die vanaf het begin als elektrische auto voor de Europese markt is ontwikkeld. Daarmee wil het merk zich onderscheiden van vooral Chinese concurrenten, onder meer met een uitgesproken ontwerp en een Europees afgestemd interieur.

De carrosserie volgt Hyundai’s nieuwe ontwerpfilosofie “The art of steel”. Rechte, beperkt gebogen staalplaten zorgen voor een gestroomlijnde vorm, een sportieve uitstraling en volgens Hyundai een eenvoudiger productieproces. De lage neus, ronde daklijn en achterspoiler verbeteren de luchtgeleiding, al beperkt die spoiler het zicht naar achteren doordat hij de achterruit in tweeën deelt.

Dankzij de elektrische basis is de binnenruimte efficiënt benut. De auto heeft een diepe opbergruimte onder de bagagevloer, terwijl achterpassagiers profiteren van een diepe achterbank en extra beenruimte. De harde uitsparing achter de voorstoelen is daarentegen oncomfortabel. Voorin zijn de stoelen goed afgestemd op Europese bestuurders en valt de combinatie van een klein stuurwiel en een smal instrumentendisplay op. Een panoramadak kost wel hoofdruimte en is daarom minder geschikt voor lange inzittenden.

Ook het interieur is volledig nieuw. Hyundai gebruikt veel stof en combineert fysieke knoppen met schermbediening. Dat maakt de cabine minder steriel dan die van veel Chinese modellen. Het nieuwe infotainmentsysteem Pleos Connect is gebaseerd op Android Automotive, maar gebruikt geen Google-software. Hyundai beheert de updates zelf en navigatie wordt door een externe partij geleverd, waardoor volgens de fabrikant de privacy beter wordt beschermd. Het optionele Bose-audiosysteem overtuigt tijdens de test echter niet: de klank is rommelig en weinig helder. Het zwarte interieur oogt bovendien minder bijzonder dan het ontwerpconcept doet vermoeden en is lastig schoon te houden.

Technisch gebruikt de IONIQ 3 bestaande Hyundai-techniek. Er is keuze uit een 42kWh-LFP-accu met 147 pk en een opgegeven actieradius van 344 kilometer, of een 61kWh-lithium-ion-polymeeraccu met 135 pk en maximaal 496 kilometer bereik. De versie met de kleinere accu is krachtiger, maar beide aandrijflijnen zijn opvallend rustig voor een elektrische auto. De sportstand maakt de auto niet echt sneller. Tijdens een zuinige testrit bedroeg het verbruik 12,8 kWh per 100 kilometer. Regeneratief remmen kan met stuurpaddles worden ingesteld, maar rijden met één pedaal is niet mogelijk.

In tegenstelling tot veel concurrenten kiest Hyundai voor een lage hatchback in plaats van een compacte SUV. Dat levert van nature een lager zwaartepunt, minder rijgeluid en stabieler weggedrag op. De IONIQ 3 is niet sportief, maar wel stil, comfortabel en verfijnd. Het onderstel en de besturing geven de auto een volwassen rijgevoel dat volgens de test aan een hoger segment doet denken.

De grootste tekortkoming is de prijs. De IONIQ 3 is, ook rekening houdend met accu, prestaties en uitrusting, duidelijk duurder dan vergelijkbare elektrische auto’s. Concurrenten bieden vaak betere prestaties, meer voorzieningen en vergelijkbare of grotere binnenruimte voor minder geld. De Hyundai moet het daarom vooral hebben van zijn Europese ontwerp, lage carrosserie, comfort, afwerking en merkreputatie.

De test leidt uiteindelijk tot een opvallende aanbeveling: kies de basisversie. Die heeft volgens de beoordeling de betere accutechniek, de sterkere motor en een beter audiosysteem, terwijl de ruimte en rijeigenschappen gelijk blijven aan die van de duurdere uitvoeringen.