Grote waterstofbel ontdekt in Frankrijk: 'Brandstof voor miljoenen auto's'
In dit artikel:
In de buurt van Metz (noordoost-Frankrijk) is recentelijk op meer dan 3.600 meter diepte een natuurlijke waterstofbel aangetroffen en bevestigd door het bedrijf Française De l’Energie (FDE). De boring — volgens FDE de diepste ter wereld tot nu toe — bevestigt dat er een aanzienlijke voorraad ‘witte’ (natuurlijke) waterstof aanwezig is, mogelijk doorlopend naar België, Luxemburg en Duitsland. Voor deze specifieke vindplaats wordt een hoeveelheid van ongeveer 34 miljoen ton genoemd, genoeg om miljoenen auto’s van brandstof te voorzien als winning en verwerking technisch haalbaar zijn.
Witte waterstof onderscheidt zich doordat ze direct in de ondergrond voorkomt en niet eerst geproduceerd hoeft te worden (zoals groen waterstof via elektrolyse). Daardoor zou minder energieverlies en lagere productiekosten kunnen optreden. Omdat veel technische en economische onzekerheden nog bestaan, is nu een meerjarige testfase gestart onder de naam REGALOR II om de omvang van het reservoir in kaart te brengen en methodes voor veilige en rendabele winning te ontwikkelen.
Experts wijzen op grote uitdagingen: de technologie om natuurlijke waterstof efficiënt te winnen staat nog in de kinderschoenen, er is weinig infrastructuur en ervaring vergeleken met olie en gas, en er ontbreken vaak duidelijke regels rond eigendom, milieubescherming en marktintegratie. Dit maakt aanzienlijke investeringen in onderzoek, ontwikkeling en regelgeving noodzakelijk voordat grootschalige exploitatie realistisch is.
Breder perspectief: recent onderzoek (Science Advances) suggereert dat er wereldwijd veel meer natuurlijke waterstof in gesteente kan zitten dan eerder gedacht — een schatting van circa 5,6 biljoen ton — en dat zelfs het onttrekken van een klein deel (bijvoorbeeld 2%) potentieel decennia aan wereldwijde energiebehoefte zou kunnen dekken. Waterstof kan gebruikt worden in brandstofcellen voor voertuigen en energiecentrales; theoretisch kan de reactie tussen ijzer en water in de aardkorst waterstof blijven genereren, waardoor sommige afzettingen mogelijk langdurig aanvullen.
Kortom: de ontdekking bij Metz is veelbelovend en kan grote gevolgen hebben voor de energietransitie, maar de praktische waarde hangt af van toekomstige technische doorbraken, investeringen en een duidelijk regelgevend kader. Europese instanties en onderzoeksprogramma’s volgen deze ontwikkelingen nauwgezet.