Het krankzinnige ontwikkelingsproces achter de duurste Lexus ooit gemaakt

In dit artikel:

De Lexus LFA geldt als het technische visitekaartje van Lexus en is gebouwd vanuit een compromisloze drang naar perfectie. De ontwikkeling begon in 2000. Hoewel er in 2005 al een vrijwel productierijpe auto stond, besloot Lexus opnieuw te beginnen omdat de aluminium monocoque te zwaar was. Voor de nieuwe carrosserie koos het merk carbon, maar bestaande leveranciers konden niet aan de kwaliteitseisen voldoen. Daarom richtte Lexus een eigen carbonafdeling op en ontwikkelde het zelfs een speciale 3D-weefmachine. Die aanpak kostte drie extra ontwikkelingsjaren en enorm veel geld, maar bespaarde circa honderd kilogram.

Het technische hoogtepunt is de atmosferische 4,8-liter V10, mede ontwikkeld door Yamaha. De motor levert 560 pk, draait door tot 9.000 toeren per minuut en bereikt dat toerental vanuit stationair in slechts 0,6 seconde. Daarom kreeg de LFA een digitale toerenteller. De relatief ouderwetse sequentiële zesversnellingsbak schakelt hard, maar versterkt het spectaculaire karakter van de auto.

Ook het onderstel overtuigt met een voorspelbare achterzijde, communicatieve besturing en veel precisie. Lexus verdiende geen geld aan de LFA, maar bewees ermee waartoe het merk in staat was als alleen het allerbeste telde. Inmiddels geldt de auto als Lexus’ sportieve topmodel.