Iedereen rijdt eroverheen, maar dit is wat die zwarte slangen op de weg echt doen
In dit artikel:
Zwarte rubberen slangen die dwars over het wegdek liggen en verbonden zijn met een grijs kastje in de berm zijn meestal geen mobiele flitspaal, maar pneumatische telslangen: een eenvoudige, tijdelijke meetopstelling die wegbeheerders inzet om verkeer te tellen en te analyseren. Rijkswaterstaat, provincies en gemeenten zetten deze systemen regelmatig in op provinciale wegen en drukke straten binnen de bebouwde kom.
De techniek is analoog en doeltreffend: wanneer een band over de holle slang rijdt, wordt lucht in de buis verplaatst en ontstaat een drukpuls die naar het kastje wordt gestuurd. Een tweede puls volgt bij de achterband. Met twee slangen op korte afstand kan het kastje richting bepalen, de tijd tussen pulsen meten om de snelheid te berekenen en op basis van tijdsverschil en aantal pulsen de afstand tussen assen vaststellen. Zo wordt niet alleen het aantal voertuigen geregistreerd, maar ook de snelheid en het type voertuig (fiets, personenauto, SUV, vrachtwagen met meerdere assen).
Belangrijk is dat deze meetgegevens anoniem zijn: er worden geen kentekens, beelden of persoonsgebonden data vastgelegd, en de apparatuur is bedoeld voor statistisch onderzoek en beleidsvorming. Gemeenten gebruiken de uitkomsten om sluipverkeer te signaleren, knelpunten te beoordelen, wachttijden bij verkeerslichten af te stemmen of onderhoudsintervallen te plannen. Omdat zware assen het wegdek veel sterker belasten, helpen de tellingen ook bij inschattingen wanneer wegen gerepareerd moeten worden.
Hoewel de apparaten zelf geen boetes uitdelen, kan het wél consequenties krijgen: structurele overschrijding van de snelheid op een meetlocatie vergroot de kans dat later een vaste flitspaal wordt geplaatst. Praktisch advies voor weggebruikers: reageer niet reflexmatig met hard remmen bij het zien van slangen — dat kan gevaarlijk zijn voor achteropkomend verkeer — want meestal gaat het om meetinstrumenten en niet om directe handhaving.