Illegaal souvenir: waarom een kenteken uit Noord-Korea goud waard is
In dit artikel:
Voor liefhebbers van kentekenplaten draait het niet om glimmende exemplaren uit Dubai, maar om borden uit plekken waar je nauwelijks kunt komen — die zijn het meest begeerd en het duurst. Het absolute kroonjuweel onder verzamelaars is volgens het artikel een authentiek Noord-Koreaans kenteken. In het vrijwel afgesloten land zijn privéauto’s zo goed als afwezig; vrijwel alle voertuigen zijn staat- of legerbezit. Wanneer een Noord-Koreaans plaatje op de internationale markt verschijnt, hangt daar vaak illegale handel of smokkel achter (vaak via China) en dat maakt dergelijke exemplaren extreem zeldzaam én riskant om te bemachtigen.
Andere uitzonderlijke items komen van entiteiten met een bijzondere status. De Soevereine Militaire Orde van Malta (SMOM) geeft eigen platen uit voor een handvol auto’s van hoge functionarissen. Omdat het aantal met de SMOM-code zeer klein is en de eigenaren meestal invloedrijk of vermogend, belanden deze borden zelden in openbare veilingen — voor verzamelaars zijn ze een witte walvis.
Geografische isolatie creëert eveneens zeldzaamheid. Kentekens van afgelegen eilanden zoals Pitcairn — met minder dan vijftig inwoners en geen vliegveld — of van kleine staten en overzeese gebieden (bijvoorbeeld Tuvalu of Britse territoria in de Indische Oceaan) zijn praktisch uniek. Weinig wegen en een beperkt wagenpark (quads, tractoren) maken de platen er schaarser dan luxeauto’s.
Antarctica speelt ook een bijzondere rol: officieel geen land, maar op onderzoeksbases zoals McMurdo bestaan interne kentekens voor terreinvoertuigen. Deze platen zijn puur functioneel, worden intensief gebruikt en afvalverwijdering is strikt gereguleerd, waardoor ze vrijwel onvindbaar zijn voor verzamelaars.
Dichterbij huis zijn Vaticaanse kentekens (CV en SCV) populair; vanwege het minuscule wagenpark en het symbolische gewicht zijn platen, en zeker die van de paus, bijzonder gewild en prijzig.
Kortom: zeldzaamheid ontstaat door politieke geslotenheid, soevereine uitzonderingen, extreme isolatie of administratieve beperkingen. Dat maakt deze kentekens voor verzamelaars niet alleen kostbaar, maar ook problematisch — zowel qua authenticiteit als juridisch en ethisch risico bij aanschaf.