In dit Afrikaanse land doen ze niet aan een APK en vraag je je af hoe auto's überhaupt nog kunnen rijden

In dit artikel:

In Mauritanië rijden veel auto’s rond die in westerse ogen vrijwel tot wrakhopen zijn vervallen: deuren en ruiten missen, carrosserieën zitten vol gaten en door roest en zand lijken sommige bodems op een poffertjespan. De vering is bij veel voertuigen totaal uitgewoond door jarenlang rijden over kuilen en rotsachtige paden, waardoor wagens gevaarlijk doorzakken en bij elke hobbel bijna de bodem raken.

Er is in het land geen verplichte technische keuring, waardoor elk voertuig met een lopende motor de weg op mag. Politie grijpt zelden in als spiegels ontbreken, uitlaten op de grond hangen of ruiten ondoorzichtig zijn. Dat gebrek aan regulering, gecombineerd met de ruwe woestijnzand en de zoute kustlucht, versnelt verroesting en slijtage.

Lokale monteurs lossen het probleem met veel improvisatievermogen op: onderdelen van verschillende merken worden aan elkaar gelast en losse onderdelen vastgezet met ducttape en ijzerdraad. Daarom zijn eenvoudige, mechanische modellen zoals de Mercedes 190D erg geliefd; ze bevatten weinig elektronica en zijn relatief gemakkelijk weer aan de praat te krijgen, zelfs in slechte staat.

Het straatbeeld wekt verbazing — wie de Top Gear-beelden van Mauritanië kent herkent de absurditeit ook in het echt — maar achter die aanblik schuilt praktische noodzaak: auto’s zijn vooral functionele vervoermiddelen, en veiligheid en esthetiek krijgen vaak prijs. Voor buitenstaanders roept dit scene vragen op over verkeersveiligheid, infrastructuur en economische omstandigheden die modern onderhoud of vervanging belemmeren.