In Duitsland mag je bij een blaastest 'nee' zeggen, maar in Nederland kan dat je rijbewijs kosten

In dit artikel:

In Duitsland is een ademtest tijdens een verkeerscontrole juridisch vrijwillig. Automobilisten moeten wel stoppen en hun rijbewijs en autopapieren tonen, maar mogen zowel een snelle blaastest als een nauwkeurige ademalcoholmeting weigeren. Dat volgt onder meer uit een uitspraak van het Oberlandesgericht Brandenburg uit 2013. Agenten hoeven bestuurders niet uitdrukkelijk op dit recht te wijzen.

Weigeren betekent echter niet dat iemand aan verder onderzoek ontkomt. Bij concrete aanwijzingen voor alcoholgebruik, zoals een alcohollucht of afwijkend rijgedrag, kunnen Duitse autoriteiten een bloedonderzoek laten uitvoeren. Sinds 24 augustus 2017 is daarvoor bij bepaalde verkeersdelicten geen voorafgaande rechterlijke toestemming nodig.

In Nederland geldt een strenger regime. Bestuurders moeten op eerste vordering meewerken aan de voorlopige blaastest langs de weg; weigering is strafbaar. Ook een daaropvolgende officiële ademanalyse op het politiebureau of in een alcoholbus moet worden uitgevoerd. Het weigeren van die test is een zelfstandig misdrijf, waarbij niet hoeft te worden bewezen hoeveel alcohol de bestuurder had gedronken. Volgens de actuele LOVS-richtlijnen kan dit leiden tot een uitgangspunt van €1.300 boete en negen maanden onvoorwaardelijke rijontzegging. Daarnaast kan het rijbewijs worden ingevorderd en kan het CBR een alcoholcursus opleggen. Bij medische problemen kan bloedonderzoek uitkomst bieden.

Voor Nederlanders die in Duitsland rijden, bepaalt de plaats van de controle welke regels gelden, niet het kenteken. Een Nederlandse bestuurder mag in Duitsland dus weigeren, maar moet in Nederland wel meewerken. Het Duitse recht is bovendien geen vrijbrief om met alcohol op te rijden; een eerste overtreding boven 0,5 promille kost daar doorgaans €500, twee strafpunten en een maand rijverbod.