Met de Hyundai Inster in één dag op en neer naar Berlijn met winterse kou als extra uitdaging
In dit artikel:
Ik vertrok om vijf uur 's ochtends met fotograaf Chris in de Hyundai Inster (49 kWh) voor een wilde dagretour naar Berlijn: doel was het ophalen van vier originele 18-inch lichtmetalen wielen voor een Lexus SC 430. De vertrekdag was nat en koud (rond het vriespunt), met zwaar bestrooide wegen die continu een vies voorruit en snel leeglopende ruitensproeierreservoirs veroorzaakten — een eerste praktische hinderpaal voor deze stads-EV.
Al snel bleek dat de theoretische WLTP-actieradius van 360 km in praktijk ver weg bleef. Na een volle start thuis was de accu bij Rheine al tot 4% gedaald na slechts 204 km. De lage temperatuur en winterse omstandigheden drukken het bereik, en omdat de laadsnelheid sterk terugloopt boven ongeveer 70% lading, kozen ze ervoor niet volledig vol te laden. Resultaat: opgroepeerde laadsessies ongeveer elke 150 km, wat de rit extra fragmentarisch maakte.
Onderweg kwamen meerdere kleine en grotere problemen naar boven. Bij een snellaadstation bij Magdeburg werkte het Ionity-touchscreen niet, waardoor de kabel in de auto vergrendeld bleef; nadat bellen met hulplijn niets opleverde, hielp de noodontgrendeling onder de motorkap om verder te kunnen. De navigatie van de Inster bleek ook onhandig bij het plannen van laadstops: het systeem bleef koppig vasthouden aan voorgestelde stations en zocht niet actief naar alternatieven. Daarom schakelden ze over op telefoonapps om sneller en slimmer laders te vinden en onnodige vertragingen te vermijden.
De missie in Berlijn was geslaagd: de Lexus-wielen waren aanwezig en pasten gelukkig op de Inster, waarna de terugtocht direct begon. Om tijd te winnen stelden ze striktere regels op: geen fotografie of lang shoppen, alleen rijden en laden. Dat leidde tot vier laadstops terug, waarvan de laatste slechts tien minuten duurde. De terugreis nam 8 uur en 17 minuten in beslag; de hele trip van huis naar huis duurde in totaal 19 uur en 43 minuten over ongeveer 1.360 km.
Concluderend: de Inster kan zo’n incidentele lange rit aan, maar het is allesbehalve comfortabel of efficiënt als regelmatig voordeel. De beperkingen: beperkte actieradius bij koude, frequente oplaadstops, lagere laadsnelheden boven 70% en praktische ongemakken bij openbare laders. Toch bleef de redactie positief over veel aspecten van de auto: comfortabele stoelen, goede zithouding, rustige cabine, een prettig onderstel en een sterke rijassistentie die afstand en rijstrookhandhaving goed regelt zonder te veel te interveniëren. De eindboodschap is praktisch: wie vaak lange afstanden rijdt, kiest beter een andere auto; maar voor incidentele roadtrips — zeker zomers met gunstiger verbruik — is zo’n kleine EV geen onmogelijke optie.