Nederlandse motorrijdster Itchy Boots krijgt bij Chinees-Mongoolse grens te maken met grenspolitie
In dit artikel:
De Nederlandse motorvlogger Itchy Boots (alias van een fulltime reizigster) doorkruist momenteel het Verre Oosten op haar klassieke Yamaha Ténéré XT600z uit 1987 — “Frankie” — en botste in Xinjiang onverwacht op strikte Chinese regels en waakzame grenspolitie. Haar meerjarige reiscarrière begon in 2018 nadat ze haar huis en vaste baan verkocht; dit is haar achtste seizoen en voerde haar vanuit het Midden-Oosten via Afghanistan en Tadzjikistan naar China.
In de dunbevolkte provincie Xinjiang naderde ze de gevoelige grens met Mongolië samen met haar verplichte Chinese gids Bing. Op een onverharde weg, circa 1.600 meter hoogte, maakte harde wind, veel stof en zware kolentransporten de rit moeilijk; de gids ging bovendien onderuit in diep grind, waardoor ze tijd verloor. Lokale grensagenten hielden hen aan: aanvankelijk behulpzaam — ze controleerden de route en deelden water uit — maar bij aankomst in het dichtstbijzijnde grensstadje ontstonden administratieve problemen. Hoewel ze vooraf toestemming hadden om in het enige hotel van de regio te overnachten, vroegen autoriteiten bij de stadsgrens ineens om een extra veiligheidsvergunning die ter plekke niet te regelen viel. Na veel telefoontjes gaven de politie toch toe, maar onder strenge voorwaarden: ze mocht het hotelterrein niet verlaten en mocht niet zonder begeleiding door het afgelegen dorp lopen. De politie escorteerde haar zelfs met zwaailichten naar de deur; ze was de eerste buitenlander ooit die in dat hotel mocht slapen.
De tocht illustreert ook praktische en juridische obstakels voor oldtimers in China. In Xinjiang mogen motoren niet dichtbij pompen komen; benzine wordt handmatig van jerrycan of stalen theepot in de tank gegoten — een omslachtige methode die regelmatig brandstofverspilling veroorzaakt. Verder zijn oude motoren in China vaak niet meer toegestaan op de openbare weg, maar westerse reizigers krijgen soms een uitzondering. Itchy Boots rijdt bewust op analoge techniek in plaats van moderne elektronica; Frankie is samengesteld uit tientallen gereviseerde onderdelen en vormt haar vervoermiddel richting de Mongoolse grens, waar ze hoopt haar soloreis weer vrij voort te zetten.