Onder veel Duitse verkeerslichten zit een tweede knop, maar die doet iets anders dan veel mensen denken

In dit artikel:

De tweede bediening onder veel Duitse voetgangerslichten is geen geheime knop waarmee voetgangers sneller groen krijgen. Ook een speciale drukvolgorde verkort de wachttijd niet; dat verhaal is een verkeerslichtmythe, vergelijkbaar met het idee dat herhaaldelijk drukken op de gewone knop effect heeft.

De knop is bedoeld voor blinde en slechtziende voetgangers. Zodra het licht groen wordt, kan hij trillen of een snel akoestisch signaal geven. Een langzamer, regelmatig kloppend geluid helpt bij sommige installaties juist om de paal en het kastje te vinden. Zo vertaalt het systeem de informatie van het verkeerslicht naar geluid en aanraking, zodat mensen zelfstandig kunnen bepalen waar de oversteek is en wanneer zij kunnen vertrekken.

Ook de voelbare vorm van het kastje bevat informatie. Een pijl kan de oversteekrichting aangeven. Een halve bol kan waarschuwen voor een vluchtheuvel, terwijl een dwarskerf wijst op tram- of treinrails. Wie iemand bij groen met een hand onder het kastje ziet staan, gebruikt dus geen verborgen groenfase, maar leest deze route-informatie.

Nederland gebruikt hiervoor vooral de rateltikker: één tik per seconde bij rood en ongeveer tien tikken per seconde bij groen, volgens de aanbevelingen van CROW. De toepassing verschilt per gemeente vanwege onder meer geluidsoverlast. In plaatsen zoals Helmond bestaan ook drukknoppen die naast geluid kunnen trillen. Beide landen gebruiken daarmee vergelijkbare hulpmiddelen om oversteekplaatsen toegankelijker en veiliger te maken.