Ook dit is Stellantis: Opel op Rétromobile

In dit artikel:

Toen Opel door General Motors werd afgestoten en bij Stellantis terechtkwam, leverde dat zowel kritiek (kostenbesparingen, het gebruik van minder geliefde componenten) als voordelen op, zoals lokale productie van de Mokka en de mogelijkheid om voor het eerst op het Franse Rétromobile te staan. Op de 50e Rétromobile in Parijs (28 januari–1 februari 2026) presenteert Opel zich op een speciale 240 m²-stand in hal 7.2 om zijn 127‑jarig bestaan te markeren met een mix van elektrische nieuwigheden en historisch erfgoed.

Opel toont twee recente modellen die in Parijs hun Franse publieksdebuut beleven: de Mokka GSE en de vernieuwde elektrische Astra VI. De Mokka GSE – de sportieve GSE-badge nieuw leven ingeblazen – gebruikt een 280 pk-aandrijflijn die ook in sommige Alfa Romeo-, Abarth- en Lancia-modellen verschijnt. Opel positioneert de Mokka GSE als zijn snelste elektrische productiewagen (0–100 km/u in 5,9 s), met een bereik tot circa 324 km en een vanafprijs van €43.999. De hernieuwde Astra profiteert van uiterlijke bijstellingen (nieuwe bumper, aangepaste Vizor-grille) en een grotere 58 kWh‑accu die het WLTP‑bereik doet stijgen naar ongeveer 454 km.

Naast nieuwere modellen werkt Opel samen met de Opel Classic Club France om drie iconen te tonen. Een Kadett City uit 1978 illustreert de compacte hatchbacks uit de jaren zeventig: licht van gewicht (±790 kg), met een eenvoudige 1,2‑liter benzinemotor (55 pk) en originele mosterdkleur. Een zeldzame Manta 400 Group B uit 1983 wijdt bezoekers in in Opels rallyhistorie: het model heeft een 2,4‑liter viercilinder met carburateurs, is een van nog maar drie overgebleven exemplaren van zeventien en kent overwinningen en kampioenschappen in zijn palmares (onder meer met Henri Toivonen en Guy Fréquelin). Tenslotte staat er een Monza GSE uit 1986 met een 3,0‑liter zescilinder (180 pk) en handgeschakelde vijfversnellingsbak, een representant van Opels jaren‑80 grand touring‑aanpak.

Kort samengevat gebruikt Opel Rétromobile zowel om zijn historische imago te vieren als om zijn transitie naar elektrische modellen en gedeelde Stellantis-techniek te etaleren: een combinatie van erfgoed en moderne positionering richting een Frans publiek.