Opa kocht nieuwe Nissan in 1989 voor zijn eerste kleinkind: na 37 jaar draait de baby van toen de sleutel om
In dit artikel:
In een stoffige garage in Preston stond jarenlang een rode Nissan Micra K10 uit 1989 met 49.253 mijl op de teller, verstopt tussen verhuisdozen en bedekt met een dikke laag stof. Voor de buitenwereld een alledaagse stadsauto, voor de familie van Chris is het voertuig een tastbare herinnering: zijn opa kocht de vijfdeurs Micra toen zijn dochter zwanger bleek, zodat het gezin iets ruimer en moderner had dan de klassieke Mini. De auto haalde de pasgeboren Chris ooit uit het ziekenhuis, maar dat eerste hoofdstuk was kort: de grootvader overleed in 1990 en de Micra belandde vervolgens lange tijd in de garage, af en toe gebruikt door de grootmoeder.
Naarmate de jaren verstreken kwam de Micra steeds minder buiten; uiteindelijk stond hij bijna twintig jaar stil. De grootmoeder is inmiddels 96 en woont met dementie in een verzorgingstehuis, waarna de familie bij het opruimen van huis en garage voor zich zag wat te doen met de auto. Omdat de wagen verbonden is met de allereerste autorit uit Chris’ leven, wilden zij hem niet zomaar verkopen of naar de sloop brengen.
Om de Micra “wakker te maken” schakelde de familie autokenner Jonny Smith van The Late Brake Show in. Het weghalen uit de krappe garage was de eerste uitdaging: platte banden en vastzittende wielen vroegen om veel spierkracht, luchtaanvulling en voorzichtig trekken. Achter de muffe, vochtige binnenkant en enkele roestplekjes bleek de mechanische basis echter verrassend intact. Onder de motorkap ligt een eenvoudige 1,2‑liter viercilinder met carburateur (ongeveer 60 pk) — precies het soort techniek dat herstelmogelijk maakt.
Voor de eerste startbeurt werd de auto rustig nagekeken: bougies eruit, cilinders ingewreven, ontsteking en vloeistoffen gecontroleerd en oude benzine vermeden door verse brandstof met een jerrycan toe te dienen. Chris mocht daarna plaatsnemen op de bestuurdersstoel waar zijn opa ooit zat; na een paar omwentelingen sloeg de motor weer aan, zij het met haperend stationair door vervuilde carburateur. Het belangrijkste was bereikt: de Micra was niet dood maar sliep alleen.
Bij het opruimen van de binnenkant kwamen ook papieren boven water — tax discs, brochures, MOT‑documenten — en een foto van de grootvader in uniform plus zijn oproepbrief van december 1939. Die vondsten veranderden de auto van gebruiksvoorwerp in familie-erfstuk, een rijdende tijdcapsule die rechtstreeks verbindt met een voor Chris belangrijke, maar weinig gekende familielijn.
Monetaire waarde speelt geen hoofdrol; een K10 levert op de klassieker‑markt weinig op, maar de emotionele waarde is groot. Het plan is om de Micra in de familie te houden en technisch op te knappen: carburateur, remmen en verdere voorbereidingen voor de Britse keuring moeten nog gebeuren. Decennialang stilgelegd, maakte de kleine Micra zo uiteindelijk opnieuw contact met zijn familie — letterlijk en figuurlijk — en kreeg het oorspronkelijke doel van zijn aankoop een nieuw leven.