Oud-topambtenaar kraakt verbod op Duitse gaswinning: 'Horrorscenario's zijn gewoon verzonnen'

In dit artikel:

Tussen 1.000 en 5.000 meter onder Duitse bodem ligt volgens schattingen een winbare voorraad schaliegas van ongeveer 800 miljard kubieke meter, genoeg om decennialang een groot deel van de binnenlandse vraag te dekken. Toch geldt in Duitsland een verbod op fracking. Dat zet professor Hans‑Joachim Kümpel — voormalig hoofd van de Duitse geowetenschappelijke dienst BGR (2007–2016) — in zijn interview met Welt scherp aan de kaak: het verbod zou voortkomen uit een emotionele, politiek geëxploiteerde campagne en geopolitieke belangen, niet uit onomstotelijke wetenschappelijke noodzaak.

Kümpel bekritiseert het huidige beleid waarbij Duitsland duur en energie-intensief LNG uit het buitenland importeert — gas dat vaak ook met fracking is gewonnen, vervolgens vervroren, overzee vervoerd en weer vloeibaar gemaakt — en rekent voor dat dit in vijf jaar tijd ongeveer 90 miljoen ton extra CO2 heeft veroorzaakt. Hij noemt iconische antipropaganda zoals de ‘brandende kraan’ uit de documentaire Gasland een kunstgreep en betwist dat diepe schaliegaswinning significante aardbevingsrisico’s oplevert.

Volgens hem speelde ook de bouw van Nord Stream 2 en de belangen van Gazprom een rol: een zelfstandig Duits gasaanbod zou de Russische invloed en afzetmarkt hebben verstoord. Door het dossier naar het ministerie van Milieu te verplaatsen kreeg fracking het stempel ‘hoogrisico’ en werd definitief verboden. Kümpels conclusie is ontnuchterend: Duitsland heeft zichzelf een optie ontnomen die leveringszekerheid, lagere kosten en minder uitstoot had kunnen bieden — en schaart krapte in koude winters onder zelf veroorzaakte problemen.

Terzijde: fracking blijft maatschappelijk en ecologisch omstreden; zorgen over grondwater en lokale milieu‑effecten verklaarden mede de politieke weerstand.