Tesla cancelt megacontract van 2,9 miljard dollar voor revolutionaire superbatterij en zet daarmee de Cybertruck buitenspel
In dit artikel:
In september 2020 kondigde Elon Musk op Battery Day de veelbelovende 4680-batterijcel aan: groter, goedkoper, meer bereik en de sleutel tot een Tesla van 25.000 dollar. Vijf jaar later blijkt die belofte grotendeels te zijn verdampt. Een recent officieel document uit Zuid-Korea van leverancier L&F Co. laat zien hoe spectaculair de terugslag is: een contract voor kathodemateriaal werd teruggebracht van 2,9 miljard dollar naar slechts 7.400 dollar — een symbolische inkorting die de realiteit blootlegt.
De kern van het probleem is de techniek achter de 4680-cel: het zogenaamde dry electrode-proces. In plaats van nattere pasta’s die duur en energie-intensief gedroogd moeten worden, zou het droge proces materialenefficiëntie en kostenbesparingen opleveren. In de praktijk blijkt massaproductie echter lang niet zo simpel. Constante kwaliteit en opschaling in de Gigafactory in Texas blijven problematisch, waardoor de beoogde kosten- en schaalvoordelen uitblijven.
Die technologische mislukking heeft directe commerciële gevolgen. De 4680-cellen worden praktisch alleen toegepast in de Cybertruck, die oorspronkelijk op een productie van 250.000 stuks per jaar was gerekend. Werkelijke verkopen liggen geschat op circa 20.000–25.000 exemplaren per jaar, waardoor vraag naar cellen en benodigd kathodemateriaal laag blijft. Dat veroorzaakt een vicieuze cirkel: lage volumes verhinderen kostendaling, wat de Cybertruck duur houdt en de adoptie verder remt. Volgens het artikel worden sommige voertuigen intern aan andere Musk-bedrijven zoals SpaceX verkocht om de cijfers op te krikken.
Het domino-effect reikt verder dan L&F. Grote acculeveranciers als LG Energy Solution verwachten miljardenverliezen door geannuleerde opdrachten, en ook SK On ziet samenwerkingen met autofabrikanten zoals Ford wegvallen. Dit wijst op een bredere vervorming in de Amerikaanse EV-markt, waar subsidies schommelen en consumenten terughoudend zijn. Tegelijkertijd hebben concurrenten als BMW en Rivian, vaak in samenwerking met partijen als Samsung, volgens het stuk meer succes in de opschaling van vergelijkbare cilindrische cellen — ironisch genoeg lopen zij Tesla op het gebied van accutechnologie voorbij.
De contractannulering raakt ook Tesla’s toekomstplannen: de goedkope, massaal te produceren 4680-cel was bedoeld voor grootschalige robotaxi-projecten (de “Cybercab”), gepland om vanaf 2026 te rijden. Zonder een betrouwbare, goedkope batterijproductie lijkt dat scenario nu onwaarschijnlijk. Conclusie: wat ooit als hét doorbraakproduct van Tesla gold, is door technische, commerciële en ketenproblemen veranderd in een flinke tegenslag die zowel leveranciers als Tesla’s ambitieuze mobiliteitsplannen onder druk zet.