TEST BMW M2 CS: nog één keer ouderwets boenderen zonder elektrohulp
In dit artikel:
BMW M GmbH heeft de M2 CS ontwikkeld als antwoord op klanten die meer verlangen dan de al pittige 480 pk van de reguliere M2: een compact, scherp geschoeid coupé‑halo‑model bedoeld voor circuits en fanatieke trackdays, maar nog steeds straatlegaal. De auto sluit aan bij BMW’s traditie om puur rijplezier te blijven nastreven, ook terwijl het merk zijn modellengamma elektrificeert. De M2 CS wordt neergezet als de moderne, onvervalste erfgenaam van klassieke M‑iconen zoals de E30 M3.
Tijdens de eerste testsessies, onder wisselvallige en zelfs kletsnatte omstandigheden, viel vooral de rijbalans en directe communicatie tussen auto en bestuurder op. Het onderstel is 8 mm verlaagd en afgestemd op adaptieve dempers; de besturing werkt zeer precies en geeft zelfs bij hoge bochtsnelheden duidelijke feedback. In natte omstandigheden bieden de standaard Michelin Pilot Sport 4S‑banden verrassend veel grip; optionele Cup 2 R semislicks zijn primair voor droog gebruik bedoeld. Het DSC fungeert als een onzichtbare coach, maar eenmaal alle hulpsystemen uitgeschakeld komt het rauwere karakter van de CS naar voren. Een tien‑traps instelbare tractiecontrole moet de enige noemenswaardige rem blijven op de achteras, waardoor de bestuurder gevoel en finesse moet tonen.
De aandrijflijn is een 3,0‑liter twinturbo zescilinder in lijn met 530 pk en maximaal 650 Nm tussen ongeveer 2.750 en 5.730 tpm; het vermogen wordt bij 6.250 tpm volledig beschikbaar en het toerental loopt naar een elektronisch begrensde 7.200 tpm. Technische raakvlakken met de M4 GT3 EVO zijn aanwezig: monoscroll‑turbos, een gesmede krukas, een 3D‑geprint onderdeel in de cilinderkop en een verbeterd koelsysteem. Motorsteunen van de M4 CSL zorgen voor directe koppeloverdracht zonder veel verlies aan bewegingsenergie.
BMW streefde ook gewichtsbesparing na: dak, kofferdeksel (met geïntegreerde ducktail), frontlip en diffuser zijn van koolstofvezel en schelen ongeveer 30 kg; optioneel leveren carbon‑keramische remschijven nog eens circa 18 kg winst op. Resultaat zijn sterke prestaties: 0–100 km/h in 3,8 s, 0–200 km/h in 11,4 s en een begrensde topsnelheid van 302 km/h.
De M2 CS is geen massaproduct: BMW bouwt hem in een beperkte oplage in de fabriek in San Luis Potosí (Mexico), het exacte aantal hangt af van de productiecapaciteit. De prijs is fors: €170.558, ongeveer €38.575 boven de standaard M2. Voor de doelgroep — bevlogen autoliefhebbers en rijders die pure betrokkenheid boven praktische overwegingen stellen — is dat prijskaartje echter gerechtvaardigd door de combinatie van extra vermogen, verfijnd onderstel en exclusiviteit.
Kortom: de M2 CS presenteert zich als een pure rijdersauto die zowel technisch als emotioneel aanspreekt. Hij dwingt respect van zijn bestuurder en biedt in ruil daarvoor directe sensaties, scherpte en circuitcapaciteit in een compact, herkenbaar M‑jasje. Voor wie zijn grenzen wil aftasten en daarbij geen genoegen neemt met een ‘gewoon’ snelle coupé, is de M2 CS een overtuigende, zij het dure, keuze.