Test: wat voegt nieuwe Nissan Leaf (2026) nog toe aan het enorme EV-aanbod?
In dit artikel:
Nissan heeft na jaren van stilstand een nieuwe Leaf gepresenteerd, maar de vernieuwde elektrische hatchback blijkt vooral degelijk en zelden opzienbarend. De auto komt in twee uitvoeringen: een met een 52 kWh‑accu (geschatte WLTP‑range 440 km) en een grotere circa 75–77 kWh‑versie (ongeveer 622 km). Vermogens zijn 175 of 218 pk; de sterkste uitvoering sprint in ongeveer 7,6 s naar 100 km/h en haalt 160 km/h top. Bestellingen zijn geopend, de eerste exemplaren komen naar Nederland in de lente van 2026. Verwachte prijzen: rond €36.000 voor de instapper en circa €41.000 voor de grootste accu‑variant.
Historische context bepaalt veel van het oordeel. Nissan was met de eerste Leaf in 2010 een pionier, maar de fabrikant verloor daarna tempo: jaren zonder nieuwe EV’s, een matige 2018‑update en een beperkte elektrische modellijn (alleen Ariya als noemenswaardige aanvulling). Het merk kampte de afgelopen jaren met tegenvallende verkopen, interne problemen en managementschandalen, waardoor verwachtingen voor een krachtige herstart hoog waren.
Technisch en praktisch richt de nieuwe Leaf zich op bruikbaarheid in plaats van koploperstatus. Laden gebeurt met de gangbare CCS‑plug; snelladen is echter gemiddeld (ongeveer 105–150 kW piek) en er is geen 800V‑architectuur. Aan de boordlader laadt de auto maximaal 11 kW AC (de 52 kWh‑versie zelfs maar 7,4 kW). V2L‑functie is aanwezig, een warmtepomp is standaard en het sleepvermogen is beperkt tot 975 kg. Binnenin zijn twee 14,3‑inch displays met Google‑integratie standaard, het interieur voelt netjes afgewerkt en fysieke knoppen zijn aanwezig — kleine ergonomische minpunten zijn een iets te hoge zit voor lange bestuurders en korte zitting.
Op de weg is de Leaf voorspelbaar en prettig in balans: vloeiende acceleratie, prettige besturing en een reëel verbruik rond 15,0 kWh/100 km bij zuinig rijden (ongeveer 1,2 kWh boven de officiële EU‑meting). Toch ontbreken echte hoogtepunten: windgeruis en banden met beperkte grip kwamen tijdens de test naar voren, de laadsnelheid is niet marktleidend en de recuperatie‑instellingen bieden wel meer of minder terugwinning, maar geen volwaardige one‑pedal‑rijervaring.
Marktpositionering is het grootste knelpunt. De Leaf biedt degelijke actieradius en features, maar concurrenten als de sterk afgeprijsde Volkswagen ID.3 zijn aanzienlijk goedkoper en even aantrekkelijk. Nissan probeert zijn imago als EV‑pionier te herstellen, en er staan nog modellen op komst (nieuwe Juke, een Twingo‑afgeleide stads‑EV en een nieuwe Qashqai), maar de Leaf zelf maakt geen overtuigende comeback: betrouwbaar en functioneel, maar weinig emotie of onderscheidend vermogen.