Volkswagen zegt meerdere cao's op: waarom vijf uur extra ook minder banen kan betekenen

In dit artikel:

Volkswagen heeft per 31 december 2026 tien cao’s opgezegd, waaronder de Manteltarifvertrag waarin onder meer de arbeidsduur en vakantiedagen zijn geregeld. Volgens Handelsblatt wil het management daarmee ruimte creëren voor nieuwe onderhandelingen en verdere kostenbesparingen. Een overstap naar een werkweek van 38 of 40 uur is echter nog niet besloten. De huidige afspraken blijven voorlopig gelden en ook de werkgelegenheidsgarantie tot eind 2030 blijft van kracht.

Voor cao-medewerkers geldt sinds juli 2025 in principe een werkweek van 35 uur. Als zij in de toekomst 40 uur zouden werken voor hetzelfde weekloon, leveren zij 14,3 procent meer arbeidstijd, terwijl de loonkosten per gewerkt uur voor Volkswagen met 12,5 procent dalen. Acht werknemers met een werkweek van 35 uur leveren samen evenveel uren als zeven werknemers die 40 uur werken. Dat is slechts een rekenvoorbeeld: ploegendiensten, functies en productieprocessen bepalen of zulke efficiëntiewinst werkelijk mogelijk is.

Een langere werkweek kan vooral voordeel bieden als er voldoende orders zijn. Extra reguliere uren kunnen overwerk beperken, de productiekosten verlagen en Duitse fabrieken aantrekkelijker maken bij de verdeling van nieuwe modellen. Bij fabrieken met onvoldoende werk kan de maatregel juist leiden tot meer beschikbare arbeid zonder extra productie. Volkswagen heeft al besloten de Duitse technische productiecapaciteit tot 2030 met 734.000 auto’s te verminderen en meer dan 35.000 banen sociaal verantwoord af te bouwen.

Hoewel de fabriekskosten in Duitsland in 2025 gemiddeld met ruim 20 procent daalden, blijven de locaties duurder dan fabrieken in Oost- en Zuid-Europa. Volkswagen benadrukt daarom dat de toekomststrategie ook draait om producten, technologie, complexiteit en de benutting van fabrieken. In 1994 koos het concern bij een dreigend personeelsoverschot juist voor een kortere werkweek van 36 naar 28,8 uur, om banen te behouden. De huidige discussie draait daarmee niet alleen om goedkopere arbeidsuren, maar vooral om de vraag of er genoeg werk en vraag naar auto’s tegenover staan.