Vrouw zet caravan op eigen grond en krijgt een ultimatum: weghalen of 5.000 euro betalen

In dit artikel:

Een vrouw kocht begin 2022 een stuk grond in de Limburgse gemeente Bergen en plaatste daar een caravan. Die wilde ze gebruiken als schuilplek voor mensen die op het perceel werkten. Later stonden er ook een aanhanger en oplegger. De gemeente stelde dat dit niet paste binnen de bestemming ‘Agrarisch met waarden’ en eiste verwijdering van de voertuigen.

Voor de caravan legde de gemeente een dwangsom van 5.000 euro op. Voor de andere voertuigen gold een bedrag van 1.500 euro per week, met een maximum van 15.000 euro. De eigenaresse maakte bezwaar en stelde dat de voertuigen nodig waren voor agrarisch gebruik en dat zij haar eigen grond vrij moest kunnen gebruiken.

De rechtbank Limburg oordeelde op 14 april 2026 dat de caravan door de langdurige plaatsing en het voorgenomen gebruik juridisch als een bouwwerk moest worden gezien. Daardoor was een omgevingsvergunning nodig, die ontbrak. Dat de caravan wielen heeft en in principe verplaatsbaar is, maakte volgens de rechter geen verschil. Ook het gebruik van de aanhanger en oplegger was onvoldoende onderbouwd als noodzakelijk voor agrarische activiteiten. Een inschrijving bij de Kamer van Koophandel volstond daarvoor niet.

De rechtbank verwierp ook de beroepen op het eigendomsrecht, Europese regels en vermeende ongelijke behandeling. Een eigenaar mag zijn grond niet onbeperkt gebruiken; gemeentelijke bestemmingsregels kunnen beperkingen opleggen. De dwangsommen bleven daarom in stand.

Wel kreeg de vrouw 2.000 euro schadevergoeding van de Nederlandse staat. De procedure had bijna drie jaar en negen maanden geduurd, terwijl voor bezwaar en beroep samen in beginsel twee jaar staat. De uitspraak onderstreept dat langdurige stalling van een caravan of camper op eigen terrein afhankelijk is van de bestemming, het gebruik en de lokale regels.