Waarom deuren Meriva niet goed genoeg voor Opel Zafira waren | Sjoerds Weetjes 496

In dit artikel:

Opel voerde in 2003 op de tweede generatie Meriva een opvallende deuroplossing in: de zogenaamde FlexDoors, waarbij de achterdeuren achteraan scharnieren en zo een ruime instapopening creëren. De compacte MPV was daarnaast voorzien van verschillende slimme interieurtrucs (door Opel gepresenteerd als “Flex‑tems”), zoals verschuifbare stoelen en een verplaatsbare middenarmsteun met opbergruimte, om vooral jongere gezinskopers aan te spreken.

De achterwaarts scharnierende deuren waren niet geheel nieuw in de autowereld — eerder toegepast bij onder meer Rolls‑Royce — maar werden populairder nadat Europese regels rond de scharnierpositie werden aangepast, waardoor fabrikanten deze constructie konden gebruiken. Opel koos voor de oplossing omdat het instappen eenvoudiger maakte, een voordeel bij een gezinsauto als de Meriva.

Tegelijk werkte Opel aan de derde generatie Zafira (generatie C), die veel techniek deelde met de Meriva, maar niet dezelfde deuroplossing kreeg. Volgens Opel golden de instapvoordelen van de FlexDoors niet in dezelfde mate voor de grotere Zafira; om praktische redenen werd daarom afgezien van die constructie.