Waarom geen tunnel op de A27 bij Utrecht?
In dit artikel:
De nieuwe coalitie (CDA–D66–VVD) heeft in het regeerakkoord besloten de geplande verbreding van de A27 bij Amelisweerd te schrappen, een omkering van het definitieve besluit dat minister Van Nieuwenhuizen in 2020 nam om de snelweg uit te breiden voor betere doorstroming en verkeersveiligheid. In plaats van buitenwaarts uitbreiden, wil de regering nu binnen de bestaande betonnen bak meer rijstroken persen en tegelijkertijd autogebruik ontmoedigen via parkeerbeleid en maatregelen voor spitsmijden. Rekeningrijden staat niet op de politieke agenda, en de voorgestelde Noordelijke Randweg Utrecht (NRU) wordt vooralsnog niet uitgewerkt.
Amelisweerd heeft een lange protestgeschiedenis: al in 1982 verdwenen 465 bomen voor de snelweg en acties tegen kap en aanleg leidden tot veel maatschappelijk verzet dat teruggaat tot protesten in 1971. Dat milieu‑verzet is een belangrijke reden voor de politieke koerswijziging nu, naast financiële overwegingen. De voorbereiding alleen kostte al circa 160 miljoen euro; totale aanlegkosten waren begroot op ongeveer 1,7 miljard. Ter vergelijking kostten recente tunnel- en wegprojecten in Nederland tussen 1,7 en 2,2 miljard euro (Groene Boog, Blankenburgverbinding inclusief A24).
De technische uitwerking bevat scherpe keuzes en praktische bezwaren. De huidige bak heeft 2×5 rijstroken; het nieuwe voorstel gaat uit van 12 versmalde rijstroken inclusief vluchtstroken. Dat stuit op ruimteproblemen door betonnen kolommen en de beperkte breedte voor vrachtverkeer, waardoor smalle stroken of beperkingen voor vrachtwagens onvermijdelijk lijken. Ook worden alternatieven zoals betere ontsluiting en spitsmijding kritisch beschouwd: campagnes en parkeerdruk kunnen in stedelijke contexten als Utrecht weinig winst opleveren, zeker als kinderopvang- en werktijden niet meebewegen.
De afschaffing van de verbreding roept vragen op over prioriteiten: bos- en recreatiewaarde versus investeringen in doorstroming en veiligheid. De auteur pleit voor slimmer ontwerpen (bijv. tunnels of dubbeldeksconstructies) en wijst op het dilemma dat grote infra‑projecten veel geld vragen terwijl mobiliteit wél nodig blijft. De discussie belooft aan te houden nu politiek, milieu en technische haalbaarheid elkaar raken — en de regio voorlopig met dezelfde files blijft zitten.