Wie goed op hectometerpaaltjes let, ziet soms kilometers verdwijnen: Rijkswaterstaat heeft daar een reden voor

In dit artikel:

De hectometernummers op Nederlandse wegen lopen meestal per 100 meter op, maar op sommige plekken slaan ze plotseling meerdere kilometers over. Dat is geen vergissing: Rijkswaterstaat bouwt sinds de jaren zeventig bewust ruimte in de nummering in. Een duidelijk voorbeeld is de A12 bij Veenendaal, waar hectometerpaaltje 92,1 wordt gevolgd door 102,2. Ook op onder meer de A1, A2 en A15 komen zulke sprongen voor.

De gereserveerde ruimte voorkomt dat bij toekomstige veranderingen aan een weg alle hectometernummers opnieuw moeten worden aangepast. Nieuwe wegdelen, verlegde tracés of rondwegen kunnen zo gedeeltelijk binnen de bestaande nummering worden ingepast. Volgens de richtlijnen wordt bij langere wegen vooraf doorgaans een marge van 5 tot 10 procent aangehouden.

Ook de afstand tussen paaltjes is niet altijd exact 100 meter. Op korte trajecten mogen afstanden van 90 of 110 meter worden gebruikt om kleine lengteverschillen geleidelijk te verwerken. De hectometerstand is daardoor vooral een onderdeel van een nauwkeurig locatiesysteem, niet een exacte kilometerteller.

Dat systeem is belangrijk bij pech of een incident. Automobilisten moeten hulpdiensten of pechhulp het volledige hectometerbord doorgeven, inclusief wegnummer, rijrichting en aanduidingen zoals Li, Re of een extra rijbaanletter. Vooral bij knooppunten en parallelbanen kan dezelfde hectometerstand op meerdere rijbanen voorkomen.